Kukurydza cukrowa

Ziarno kukurydzy cukrowej może być spożywane zarówno w stanie świeżym, jak też przetworzonym. Wykorzystuje się je do bezpośredniej konsumpcji , a dodatkowo w przemyśle owocowo-warzywnym i młynarskim. W sytuacji bezpośredniej konsumpcji kukurydzę cukrową zbiera się w fazie dojrzałości mlecznej, natomiast przeznaczoną dla przemysłu przetwórczego – w fazie dojrzałości późno-mlecznej i pełnej.

W Polsce kukurydzę cukrową uprawia się na małą skalę, tj. nieznacznie przekraczającą 3,pięć tys. ha. Jej spożycie w państwie wynosi około 0,5 kg na osobę rocznie, podczas gdy w państwach Europy Zachodniej i Usa – przekracza 12 kg na osobę. W ostatnich latach w Polsce zwiększa się cyfra gospodarstw zainteresowanych uprawą rośliny jaką jest kukurydza cukrowa . Powiązane jest to z pojawieniem się nowych odmian dobrze plonujących w naszych warunkach klimatycznych i glebowych. Plony kolb wraz z liśćmi okrywowymi wynoszą od 12 do 18 t×ha-1, przy zawartości wody w ziarnie 72-76%, natomiast liczba kolb może wynosić 40-60 tys.×ha-1. Na dzień obecny na rynku znajduje się ponad 40 odmian kukurydzy cukrowej, które z powodzeniem mogą być uprawiane w naszym kraju.  Ze względu na niską zawartość suchej masy ziarna kukurydzy cukrowej, a tym samym dużą jego podatność na uszkodzenia mechaniczne, w używanych dotychczas technologiach kolby zbierane są ręcznie.

Metoda ta gwarantuje wysoką jakość zbieranego surowca, lecz jest bardzo pracochłonna i zalecana przede wszystkim na niedużych plantacjach. Dopiero w ostatnich latach ukazały się zarówno przyczepiane, jak również samojezdne kombajny do zbioru kolb kukurydzy. Prócz tego ciągły wzrost produkcji sprawił znajdowanie nowych sposobów zbioru kukurydzy cukrowej.